Gister Sou Fine Wees

Die jaar toe ons maskers moes begin maskers dra. Sosiale media is lekker. Elkeen kan daar voorgee hy of sy is die mooiste, slimste, mees seksie, rykste, plooilose, gryshaar lose, mees ingeligte, oulikste mens op aarde. Kompleet met daai irriterende eendjie bek wat hoogmode gemaak is deur waarskynlik een of ander oornag Instagram model. Jy weet, daai een waar jy poseer vir ‘n selfie en jou bek so ‘n tuit trek laat dit lyk soos ‘n hoenderpoepholletjie. Hierdie enetjie gaat Kimberley toe meneer, en hierdie enetjie gaat Kaapstad toe. Skuus ou Leon, daardie fantastiese stukkie humor in een van jou ou flieks spring nou skielik hier in my gedagtes in. Dalk wil ons net graag soos Daffy Duck lyk. Maskers. Sosiale media het die ruimte geskep vir maskers, sodat ons aanlyn ‘n teenwoordigheid kan skep wat ons in so baie gevalle na iemand laat lyk wat min of glad nie ooreenkom met die regte persoon nie. Ek self wys maar ‘n klein deel van die eie ek op my sosiale media. In die regte ...

Die Grendelspook en die Brandewyn. Ek is 'n deesdae 'n baie klein drinker. Die bestuurder by my naaste Tops lag en sê ek is sy kakste kliënt. Ek geniet 'n ou doppie. Glo my vry, ek het in my jonger dae al gepartytjie dat vreemde mense my moes inlig wat ek alles aangevang het. Bekende mense ook. Mettertyd het ek net meer van koffie begin hou as drank. So het ek het al tydens een partytjie vir twee hoogs bekende en geliefde rugbyspelers my handtekening loop gee. Hulle was so verbaas dat hulle dit aanvaar het. Op 'n servet natuurlik, soos mens dit mos doen. Ek is selfs belowe dat hy dit gaan raam en by sy kroeg ophang so "jy weet wie jy is" as jy hierdie per toeval raaklees - beloftes maak skuld! Dan was daar die keer toe hoogs ontstigte spietkops ons van die verkeersligte in Potchefstroom moes afruk want ons was besig om die goed met ons hoedjies toe te druk. Een ou het sy broek gebruik. Hy moes want hy het sy hoed vir 'n vreemdeling ge...

Ek gaan nooit weer kla oor kersversierings in Oktober nie. Ook nie my ore toedruk as die winkelsentrums Little Drummer Boy van Goombay Dance Band speel nie. Selfs al speel hulle hom in Julie. Middernag, 31 Desember 2020 as ek nuwejaarsvoornemens uitstip, gaan ek een in hoofletters skryf.... 2021 GAAN EEN MOERSE GOEIE JAAR WEES!! Want 2020 is gebreek. Sy mojo is moertoe. Iemand het die melk uit sy koffie gesteel. Want die hele wêreld word mal, en luister in die donker uur, na die naggeluide, Van die Corona brolloks en bittergal. 'Skuus Koos. Die wêreld is mal. Ek meen, hy was seker nog altyd maar nou, met die spook van 'n virus wat die oorhand het, nou is hy behoorlik mal. Stapelgek. Op loop soos n ontsnapte uit n gestig uit wat deur n leërskare polieste gejaag word. Mense kan beswaarlik wag om hulle bure te verklik - hallo polisie? Dis Karen. Ja. Daai ene - my buurman staan in die straat en blaf vir die maan. Ek dink hy is gekirouna. Kom vat hom asse...

And on the 22nd day the virus looked at it's calendar and said: "Fuck this, l'm outta here!"

So dit is dan min of meer hoe gally slawe tydens die Romeinse ryk gevoel het waar hulle, vasgeketting op houtbankies, dag in en dag uit moes sit en roei vir oorlewing. Onseker, verward, ongebalanseerd, vraend, soekend, bang. Die slawemeester het jou vasgeketting, vir jou ‘n swaar roeispaan in die hand gestop en in jou ore gegil – ROEI BLIKSEM!! En dis AL wat jy mag doen totdat EK vir jou ‘n ander opdrag gee!!! Die nuwe dag breek. Jy gaan deur jou lysie doen dinge – asemhalings oefeninge, gryp die sandsak en begin sy gal werk, maak koffie, eet iets vir ontbyt, luister musiek, stort, swem, lees, skryf, Gesigboek, tob, kyk videogrepe, steek die hond se bene weg want jy is verveeld, slaap, doen dalk werkies in en om die huis. En herhaal. Alles dinge wat tydens vakansie heerlik voel, maar in hierdie tye wanneer die winde van verandering aangehuil kom soos ‘n trop uitgehongerde wolwe, voel dit net so effens minder na ontspanning of hoe? Dit voel ‘n bietjie geforseerd. Jy doen dit ...

I see trees of green Red roses too I see them bloom For me and you And l think to myself What a wonderful world. The biggest loss of all would be for mankind to re-emerge from this dark time without having grown better, stronger, kinder and more loving.

Ek word oorval deur 'n intense behoefte om in Afrikaans te skrywe. Ek skrywe meestal in Engels omdat ek heelwat mense op my gesigboekie het wie se voertaal nie Afrikaans insluit nie. Maar vanaand vloei my gedagtes net beter in Afrikaans. Dis n interessante rit, hierdie Virus Mallemeule. In my kop kan ek duidelik die tipiese kermis musiek hoor. Effe blikkerig vir effek. Ek voel half uit plek uit, effe ongemaklik. Verwag heeltyd iets moet nou gebeur maar niks doen nie. Ek kan nie onthou wanneer laas ek 3 weke verlof gehad het nie. Dit sou net beter gewees het in my tent in die Kruger Wildtuin. Ek slaap in my kantoor. Plek ingeruim en n bed hier ingedra, lampie, waaier, gasstofie. Eintlik kamp ek maar nie in n tent nie. Ek geniet dit. Dis iets anders in 'n baie anderse tyd. Ek geniet as 'n norm om alleen te wees. Ek doen regtig. Ek is baie gelukkig en gemaklik om 2 weke in my tent af te pak in die wildtuin. Maar ek het nie kans gesien vir 21 of dalk meer dae nie...